قسمت سوم شعر خودم (آی مردم،آی دنیا!)
از همان روزی که آن سریال داعش ساختند
آدمایی در عراق وسوریه جان باختند
کل دنیا در عجب انداختند
بعد هم آنجا پر از حیوان شدو یک باغ وحش
بعد هم آنجا پراز داعش شد یک جمله نعش
همچنان این آسیاب
با آدمای با نقاب
گشت وگشت
روزها از مرگ آن آدم گذشت
آبروی رفته انسان عالم برنگشت
لیک آدم، آدمی آزاده بود
گرچه از روز ازل آدم نبود
کاش این انسان نمی خورد میوه ممنوعه را
کاش او هرگز نمی کرد ترک،آن منظومه را
وای دست آدمی آلوده شد
وای هابیل رفت و خود آسوده شد
آی آدم!
آی عالم!
آی دنیا!
آی انسانها بیایید بس کنید!!!
آی آدم !
آی انسان!!!
این چه انسانیت است!
آی دنیا!
این چه عقلانیت است!
کاش از خوبان عالم می شدید
توبه می کردید و آدم می شدید
کاش یک انسان دیگر می شدید
کاش در کرببلای دیگری
چون حسین تشنه بی سر می شدید
کاش در کرببلای دیگری
همچو عباس دلاور می شدید
کاش هم همچون علی اکبری
سرجدا
بازو جدا......