قسمت هشتم شعرم(آی آدم،آی انسان)انتقال با ذکر ماخذ بلامانع است.
آی مردم!
باز می بینیم که طفلی را به آن رود فرات انداختند
باز آدم ها خدای خویش را نشناختند
باز انسان شد همای سنگدل
وای آدم تا کجا سرمست قدرت می شود
تا به کی انسانیت پست می شود
آی انسانها کمی انسانیت!
آی آدم ها کمی آرامتر
باز خواهیم خواند در شاهنامه ها!
آن خداوند قشنگ لاله ها
باز از دریا گرفت قنداقه را
بعدها این آسیاب
گشت وگشت
طفلک قنداقه در آب برات
نام ور شد،نامدار
نام او داراب شد
آن همای سنگدل هم نقشه اش بر آب شد
بار دیگر آن خداوند حکیم
طفل در قنداقه نیرو مند کرد
طفل را یک بار دیگر دامن مادر رساند
پادشاهی چون همای سخت دل
توبه کرد و لاجرم مهری که تابیدن گرفت
باز مادر شد وعشق مادری
دیده شهلا گرفت
واژه عاشق شدن معنی گرفت
مادری آرام شد
عشق آمد شاه صاحب نام شد
آی آدم ها چنین رفتارها زیبنده نیست
برخدای خویش باید بندگی
عبرت از شاهنامه ها باید گرفت
آی آدم ها بیایید بس کنید
آی آدم ها بیایید چون همای سنگدل آدم شوید
عاشق دیدار روی هم شوید